Dievencode

Sinds 2024 brengt Maarten Inghels een eigen tekensysteem aan op de trottoirs van de steden waar hij komt. Voor elke voordeur kiest hij zorgvuldig een symbool, gebaseerd op wat hij over de bewoner kan ontdekken via het raam of via de brievenbus. Heeft iemand veel boeken? Zit er een kat op de vensterbank? Hoort hij een hond? Onthullen de affiches aan het raam iets over politieke voorkeuren? Heeft de bewoner een beveiligingscamera? Een tuin of een zwembad?

Met deze ingreep in de publieke ruimte onderzoekt en documenteert Inghels de stigmatiserende term dievencode. Tegelijkertijd probeert hij het intieme publiek te maken. Voor een buitenstaander zijn de tekens raadselachtig, maar met de bijbehorende legenda wordt de straat op een andere manier leesbaar. Het werk nodigt uit tot reflectie over angsten in relatie tot migratie en de druk op onze privacy.

Thieves’ Code

Since 2024, Maarten Inghels has been marking the pavements of the cities he visits with a sign system of his own making. For each front door, he carefully selects a symbol based on what he can discover about the resident through the window or letterbox. Does someone own a lot of books? Is there a cat sitting on the windowsill? Can he hear a dog? Do posters in the window reveal anything about the resident’s political preferences? Is there a security camera? A garden or swimming pool?

Through this intervention in public space, Inghels investigates and documents the stigmatising term thieves’ code. At the same time, he attempts to make the intimate public. To an outsider, the symbols remain enigmatic, but with the accompanying key, the street becomes readable in a different way. The work invites reflection on fears surrounding migration and the increasing pressure on our privacy.

Expo in M HKA INBOX

Periode: 25 september tot en met 25 oktober 2026
Preview: donderdag 24 september 2026, 18:00–21:00
Locatie: Muhka, verdieping +5, INBOX
Adres: Leuvenstraat 32, 2000 Antwerpen

Poster bij Supercollect

In samenwerking met Supercollect drukten we een houtdruk poster op A2 formaat die te koop is (editie van 50). Online of in de museumshop van M HKA.

DE MYTHE VAN DE DIEVENCODE

Al jaren waarschuwen nieuwskanalen in Europa het publiek om uit te kijken naar vreemde markeringen op muren, vuilnisbakken, deuren en stoepen in de buurt van woningen. Cirkels, lijnen, vierkanten, golfjes, doorhalingen. Deze cryptische symbolen, vaak met krijt, zand of lucifers getekend, lijken misschien onschuldig of onbeduidend, maar politiediensten waarschuwen dat ze deel uitmaken van een dievencode die door rondtrekkende criminelen wordt gebruikt om heimelijke informatie over een woning uit te wisselen. Online circuleren verschillende woordenboeken met vertalingen van de dieventaal. Beveiligd huis. Eerder beroofd. Goede buit. Vrouw alleen. Te riskant. Rijke bewoners.

Er is een historische achtergrond. Huizen markeren werd eeuwen geleden gedaan. Graffiti werd gebruikt om aan te duiden welke huishoudens openstonden voor mensen zonder vaste verblijfplaats. Deze hybride beeldtaal hielp mensen op de vlucht te overleven met voedsel, drinken of onderdak. Het is een taal van de weg. Symbolen voor politie, gevangenis en problemen werden eindeloos gekopieerd en aangepast. Er is echter geen sluitend bewijs als zouden vagebonden dit vandaag nog steeds gebruiken. Markeringen van nutsbedrijven en kinderen voeden de urban legend.

VERWARRING IN ZOTTEGEM

Toen Inghels met zijn krijtjes aan de slag ging in Zottegem, verscheen er al snel een nieuwsbericht van de politie en de burgemeester naar aanleiding van enkele meldingen van verontruste bewoners over dieventaal in de straten. Nadat de politie grondig onderzoek had gedaan en had geconcludeerd dat het om het werk van een kunstenaar ging, begon Maarten Inghels zich schuldig te voelen.

THE MYTH OF THE THIEVES’ CODE

For years, news outlets across Europe have warned the public to watch out for strange markings on walls, bins, doors and pavements near homes. Circles, lines, squares, wavy marks, crossings-out. These cryptic symbols, often drawn in chalk or sand or made with matches, may appear innocent or insignificant, yet police forces warn that they form part of a thieves’ code used by travelling criminals to exchange information about a property in secret. Various dictionaries translating this thieves’ language circulate online. Secured house. Previously burgled. Good loot. Woman alone. Too risky. Wealthy residents.

There is a historical precedent. Houses were marked centuries ago. Graffiti was used to indicate which households were open to people without a permanent place to stay. This hybrid visual language helped people on the move survive by directing them towards food, drink or shelter. It was a language of the road. Symbols for police, prison and trouble were endlessly copied and adapted. There is, however, no conclusive evidence that itinerant groups still use such codes today. Markings made by utility companies and children continue to fuel the urban legend.

CONFUSION IN ZOTTEGEM

When Inghels began working with his chalk in Zottegem, it was not long before the police and mayor issued a news report following several complaints from concerned residents about thieves’ markings in the streets. After a thorough police investigation concluded that the markings were the work of an artist, Maarten Inghels began to feel guilty.

Productie

Dit project is medegefinancierd door de Europese Unie, de Vlaamse overheid en de provincie Oost-Vlaanderen binnen het plattelandsprogramma LEADER, en werd mee geproduceerd door MÛR Galerie in Zottegem (curator: Bram Antheunis).

Met dank aan Bram Antheunis, Stoffel Van den Bergh (Superdruk), Jan Beddegenoodts (video) en Gideon Hakker.